در حالی که تورم افسارگسیخته، قدرت خرید اقشار مختلف جامعه را به شدت کاهش داده است، بازنشستگان کشور، بهویژه بازنشستگان صنعت فولاد، با چالشی جدیدی به نام «حقوقهای پرداختنشده» روبرو هستند که حسینعلی حاجیدلیگانی، نایب رئیس کمیسیون اصل نود مجلس، در یک برنامه تلویزیونی، پرده از حقیقتی تلخ برداشت.
تعداد بازدید : 12
به گزارش سرویس اقتصادی باشگاه سرمایه ، مسئله متناسبسازی حقوق بازنشستگان، تنها یک بحث اداری یا حسابداری ساده نیست؛ بلکه با «حق زیست» افرادی است که سالیان متمادی عمر خود را در خدمت اقتصاد کشور گذراندهاند. تأخیر دو ماهه در پرداخت این مبالغ در شرایطی رخ میدهد که سبد کالای خانوارها هر روز گرانتر میشود و مستمریهای فعلی، حتی پاسخگوی نیازهای اولیه و دارویی بازنشستگان را نمیدهد.
حاجیدلیگانی در اظهارات خود به طور ویژه به وضعیت «بازنشستگان فولاد» اشاره کرد و گفت: این گروه که در دوران خدمت با چالشهای سخت صنعتی روبرو بودهاند، اکنون در دوران بازنشستگی با بیعدالتی در خدمات درمانی و تأخیر در پرداخت حقوق مواجهاند.
این اظهارات نشان میدهد که سازمان تأمین اجتماعی در مدیریت منابع خود دچار ضعف جدی شده و بازنشستگان را به عنوان «سرمایه ارزان» برای پوشش کسریهای بودجهای خود میبیند. اما سؤال اساسی این است که چرا سازمان تأمین اجتماعی، با وجود داشتن منابع عظیم، نمیتواند تعهدات ارزی و ریالی خود را به موقع پرداخت کند؟ آیا نبود بودجه دلیل است یا بیمیلی مدیریتی؟
وقتی نایب رئیس کمیسیون نظارتی مجلس مجبور شود در تلویزیون از «پیگیری مطالبات» سخن بگوید، یعنی سیستم نظارتی داخلی سازمان فلج شده و تنها راه فشار، رسانهای کردن بحران است.
به گزارش باشگاه سرمایه ، تأخیر در پرداخت متناسبسازی، «سرقت زمان» از بازنشستگانی است که هر روز با تورم، بخشی از سرمایه عمرشان را از دست میدهند و تا زمانی که مکانیسمهای پرداخت حقوق از حالت «تکلیف اداری» به «تعهد انسانی» تبدیل نشود، بازنشستگان همچنان در صف انتظار برای دریافت حقوقهای ناچیز خود خواهند ماند.
نظرات کاربران